120::เมืองปาย​ ​เมืองศิลปิน​ ​ตอนที่​ 1

>>​อ​.​เทพ​ ​ใน​ร้านมิตรไทย​ ​ปี​ 1997-8

ปีสองปี​แรกที่มา​อยู่​ปาย​ ​มี​เพื่อนฝูง​ ​อาจารย์​ ​ญาติมิตรสนิทมา​เยี่ยม​กัน​ไม่​ขาดสาย

เราต้อนรับแขกตัว​เป็น​เกลียว

เรียกว่า​ ​พอชุดนี้กลับ​ ​ชุดต่อไปก็มา​เลย​ ​ตบมือ​ ​เปลี่ยนคิว​กัน​ตรง​ ​สามแยกป้อมตำ​รวจ

อย่างแขกชุดนี้​ ​เป็น​ศิลปินที่​เรา​เคารพรัก​ ​รัก​ทั้ง​ผลงาน​ ​ของท่าน​ ​และ​ตัวท่าน​ด้วย

ด้วย​ว่า​ ​ได้​ไปอาศัยหลับนอนที่บ้านอาจารย์​เทพ​เป็น​ประจำ​ ​เวลา​ไปแอ่วเชียง​ใหม่

บางทีก็​เข้า​ไปนอนที่​เรือนแขกเลย​ ​โดย​ที่​แกเองก็​ไม่​ท้ันรู้​เรื่อง​ ​เอา​เป็น​ว่ารู้​กัน

มี​อยู่​ช่วงหนึ่งที่​แกกำ​ลังซุ่มวาด​ landscape ​โดย​ใช้​หมึกดำ​ ​หมึกดำ​ที่ขวดละ​ ​สิบกว่าบาท​ ​กับ​พู่​กัน​ 1 ​อัน

ช่วง​นั้น​แกมาปายหลายเที่ยว​ ​มาวาด​ landscape ​ที่ปาย

ครั้งหนึ่งแกมา​กับ​ ​พี่ลวด​ ​ศิลปินวาดาภาพสีน้ำ​มัน​ ​เรา​ได้​บันทึก​เป็น​ประวัติศาสตร์นี้หน่อย

มันน่าทึ่งมาก​ ​สำ​หรับเรา​ ​เพราะ​เป็น​การลงทุนการวาดรูป​ด้วย​ทุนต่ำ​ที่สุด​ ​และ​ ​แบกอุปกรณ์น้อยที่สุด​ ​แก​ไม่​พกขาตั้งเฟรม

แกเอา​แค่​ไม้กระดาน​ ​กระดาษ​ art ​มัน​ ​มา​เป็น​ปึก​ ​หมึกสักสองขวดก็พอ​ ​มินิมอลมาก​ ​ๆ​ ​วางพิง​กับ​พนักพิงเก้าอี้บ้าง​ ​วาดตามเพิงของชาวบ้าน​ ​พิงต้นไม้บ้าง

ถ้า​คุณ​ได้​อยู่​ใน​ฉาก​ใน​รูป​ ​คุณ​จะ​สนุกที่​เห็นมือแกเขี่ย​ ​ๆ​ ​มัน​จะ​ออกมา​เป็น​ใบไม้​ ​ใบหญ้า​ ​เป็น​ทาง​ให้​เรา​เดินลงไป​ ​ลึกไป​จะ​เ็ป็นภู​เขา

มีต้นไม้​ไกลๆ​ ​มีท้องฟ้า​ ​มี​เมฆลอย​อยู่

เวลา​แกเขี่ย​ ​ๆ​ (เขี่ยจริง​ ​ๆ​ ​ไม่​ใช่​มาตั้งวาดใบไม้​เป็น​ใบ​ ​เป็น​ต้นหญ้าที่ละต้น) ​แกก็​จะ​บรรยายไปพร้อม​กับ​มือก็​เขี่ยไป​ ​ตา​แกเห็นของที่​เรา​เคยชิน​ ​แปลกออกไป​ ​ใน​สายตา​เรา​ ​แก​จะ​วาด​ให้​เหมือนโลกของเรามันกลม​ ๆ

เหมือนทุกใบไม้มันโค้ง​เข้า​มาหา​เรา​ ​โน้ม​ให้​เรา​เข้า​ไปดู​ใน​ภาพ​ (แหม​ ​เราบรรยายซะ​ ​อยากดูอะสิ)

เราก็​เก็บภาพที่​แกวาด​แล้ว​ไม่​ชอบ​ ​แก​จะ​ทิ้ง​ ​เราก็ขอ​ไว้​ ​ขอ​ให้​แกเซ็นต์ชื่อ​ ​แกบอก​ไม่​ท่า​เดียว​ ​สงสัยเรา​จะ​ไม่​สวยพอ​ ​ตอน​นั้น​อ้วนไปหน่อยเดียวเอง

เคยแวะ​ไปถามแกว่า​ ​ไม่​แสดงงานชุดนี้​เร๋อ​ ​อยากดู

แกบอกว่า​ ​ไม่​แสดงหรอก​ ​วาดเก็บ​ไว้​ ​ฝึกมือเยอะๆ​ ​อยาก​เป็น​นักวาด​ landscape ​ที่สุดยอด

แล้ว​ตอนนี้ก็กำ​ลังเมามัน​กับ​การวาดนู๊ด​อยู่​ (ตอนที่ถาม​ ​มันเมื่อ​ 10 ​ปีที่​แล้ว​นะคะ)

จะ​สังเกตุว่า​ ​แก​ไม่​ค่อยแสดงงานมาหลายสิบปี​แล้ว​ ​แกก็​อยู่​สงบ​ ​ๆ​ ​ของแกที่ซอยวัดอุ​โมงค์

ประตูบ้านแก​ไม่​เคยปิด

แก​เป็น​คนแบบนี้​ ​ง่าย​ ​ๆ​ ​มามิตรไทยก็สั่งแต่ผัดกระ​เพราอย่างเดียวทุกครั้ง​ ​เห็น​อยู่​ที่บ้านก็ผัดกระ​เพรา

ชุดนู๊ดที่​แกซุ่มวาด​ ​หาดู​ได้​ตามร้านขายโปสการ์ดของ​ visart ​ค่ะ​ ​หรือ​ ​ฝีมือ​ drawing ​ของอาจารย์​ ​เข้า​ขั้นเทพ​แล้ว​ค่ะ

เราสิ​ ​ยัง​ต้อง​ฝึกอีกเยอะ